Denk er eens over na: zo veel Europese landen hebben een zeer vergelijkbare traditie van pittige winterkoekjes: Pepperkaker, Pernik, Gingerbread, Pfefferkuchen, Speculaas… Maar ongeacht hun naam is de oorsprong van deze kleine, hardkorstige bruine koekjes allemaal terug te voeren op – je raadt het al – Amager.

In de oudheid leek noordelijk Amager totaal niet op de verstedelijkte, uitgestrekte wijk van Kopenhagen die het vandaag is. Er was… niets. Of bijna niets, want natuurlijk was er De Tovenaar, die daar ogenschijnlijk al eeuwig woonde.

Wanneer de hogere klasse van Kopenhagen iemand nodig had om een spreuk uit te spreken, kon De Tovenaar de klus klaren. Maar omdat veel klanten rijk én van stand waren, waren ze ook extreem gierig. Dus betaalden de meesten hem in natura in plaats van met geld, en De Tovenaars hut raakte uiteindelijk propvol met zaken als bloem, melasse, eieren, kaneel, peper en gember.

Op een dag rond Kerstmis was De Tovenaar er helemaal klaar mee. Hij had gehoopt de feestdagen door te brengen op een cruiseschip in het Caribisch gebied, maar zat in plaats daarvan vast in zijn hut met al die nutteloze rotzooi. In een vlaag van razernij sprak hij de sterkste vloek uit die hij ooit had weten op te roepen over die geschonken ingrediënten. De sonische knal zou te horen zijn geweest van Kreta tot de Lofoten, en zeven dagen lang regende het overal in Europa…